Στα 14 του μίλησε για την κβαντική φυσική στη Θεσσαλονίκη. Έναν χρόνο αργότερα, παρουσίασε στο συνέδριο του Economist το όραμά του για τη διαστημική εξερεύνηση και εξήγησε γιατί θέλει να συνδυάσει την ιατρική με την αστροφυσική.
Όταν ο Βίκτωρ Γιαννικόπουλος ανέβηκε στο βήμα του συνεδρίου του Economist τον περασμένο Ιούλιο, στάθηκε σε μια εικόνα από το ταξίδι του Voyager 1. Στη φωτογραφία που έμεινε γνωστή ως «Pale Blue Dot», η Γη φαίνεται σαν μια γαλάζια κουκκίδα.
Για τον 15χρονο τότε μαθητή, η εικόνα ήταν η αφετηρία για να μιλήσει για μια ιδέα που τον απασχολεί εδώ και καιρό: πώς ένα μελλοντικό διαστημόπλοιο θα μπορούσε να συνεχίσει την εξερεύνηση που άρχισαν τα Voyager.
Το ενδιαφέρον του για το Διάστημα ξεκίνησε, όπως έχει διηγηθεί, από τα βιβλία για τα άστρα που του διάβαζαν οι γονείς του.
Από τα 13 του άρχισε να συμμετέχει σε διαγωνισμούς και τον Αύγουστο του 2025, σε ηλικία 14 ετών, παρουσίασε στο Βαλκανικό Θερινό Σχολείο Φυσικής στη Θεσσαλονίκη μια εργασία για πιθανές εφαρμογές της κβαντικής υπολογιστικής σε διαστημικές αποστολές. Στην καθημερινότητά του, ο χρόνος γι’ αυτές τις εργασίες έρχεται μετά το σχολείο και το διάβασμα.
Η πρόταση για τα Voyager και ο στόχος του 2035
Σε συνέντευξή του τον Μάιο, ο Βίκτωρας περιέγραψε την ιδέα του ως συνέχεια των αποστολών Voyager, που εκτοξεύτηκαν το 1977 και έφτασαν στον διαστρικό χώρο. Στόχος της πρότασής του είναι ένα μελλοντικό σκάφος να φτάσει εκεί σε λιγότερο χρόνο, με τη βοήθεια νεότερης τεχνολογίας. Ο ίδιος ανέφερε το 2035 ως ενδεικτικό ορίζοντα υλοποίησης της ιδέας.
Σε μεταγενέστερη συνέντευξή του, ο μαθητής διευκρίνισε ότι η επικοινωνία του με τη NASA για την πρόταση γινόταν μέσω του μέντορά του, Σταμάτη Κριμιζή. Ο Έλληνας διαστημικός επιστήμονας είχε την επιστημονική ευθύνη ενός από τα όργανα των Voyager.
Η τεχνητή νοημοσύνη, από την ιατρική έως το ερώτημα των ορίων
Για τις σπουδές του, ο Βίκτωρ Γιαννικόπουλος έχει ήδη περιγράψει την κατεύθυνση που τον ενδιαφέρει. Θέλει να συνδυάσει την ιατρική με την αστροφυσική και να εξετάσει πώς εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να βοηθήσουν στην ανάλυση σύνθετων επιστημονικών δεδομένων. Αυτή ήταν και η ιδέα που ανέπτυξε στο συνέδριο του Economist, συνδέοντας όσα τον συναρπάζουν στο Διάστημα με όσα θα ήθελε να μελετήσει στην ιατρική.
Στη συνέντευξη του Μαΐου είχε σταθεί και στους κινδύνους της τεχνολογίας. Αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο ένας μελλοντικός παγκόσμιος πόλεμος να διεξαχθεί στον κυβερνοχώρο και, για να υπογραμμίσει την ανάγκη να τεθούν όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, έθεσε το υποθετικό σενάριο ενός τέταρτου παγκόσμιου πολέμου «χωρίς το ανθρώπινο είδος».
